زیر باران باید رفت ..... !
اگه بارون بیاد حتما این کارو می کنم آقای سهراب عزیز !
کاش  زود تر بارون بیاد .... بتونم این لباس تابستونه رو در بیارم ...

بارون که باشه همه چی پاک می شه ... زمین .... درخت ها ...آدم ها و .... دل ها !!

دندون درد هم عجب درد بدیه .... وحشتناک ...

تو مطب که می شینی صحنه های جالبی می بینی ! یه خانم بزرگ که از ترس کشیدن دندون از مطب می زنه بیرون ..... یه پسر کوچولو که با ابهتی مردونه وارد می شه و وقتی آمپول رو دست دکتر می بینه ....فرار البته همراه با جیغ ....!

و تو باید آروم بشینی روی صندلی و به همه اینها نگاه کنی تا نوبت تو بشه ... !و گاهی با خودت بگی : عجب آدم های با نمکی پیدا میشن ... نکنه این کارا رو برای خندوندن تو انجام می دن ؟ شایدم واسه خودشون خنده دار نیست... شایدم وقعا می ترسن.... شایدم .... !

اون قدر شاید ها رو از ذهنت می گذرونی تا می شنوی که اسمت رو صدا کنن ! .... راستی من دندون درد داشتم؟

به دستای دکتر که نگاه می کنی بدون دستکشه .... نکنه می خواد بدون دستکش کار کنه ؟ ... تو ذهنت داری سعی می کنی که بگی ببخشید میشه دستـکـــــ.....

آخیش دستکش هاش رو پوشید ...!

یه دفعه نگاهت به وسایل دندون پزشکی می افته .... ببخشید میشه اینا رو استریل کنیـــــــ.....

نه بابا می خواد از وسایل جدید استفاده کنه .... !

احساس می کنم دکتر دیگه می خواد پرتم کنه بیرون ... هر کاری می کنه نگاش می کنم ... خب حق دارم شاید یه روزی خواستم دندون پزشک بشم ... !

ـ آفتاب تازه داره بساطش رو تو حیاط پهن می کنه .... بازم یه روز جدید ....

ـ قیصر امین پور هم رفت پیش خوب های خدا .... وقتی شنیدم بغض گلوم رو گرفت ... این همون قیصر آشنای ماست .... آشنای این کوچه ها .... یادمه چند تا از دوستام قبلا ها رفته بودن خونشون ....

امیدوارم اون دنیا بهش خوش بگذره .... یادش که تا ابد تو این دنیای خاکی می مونه ... ! البته اگه دنیایی بود !

صدای تو مرا دوباره برد

به کوچه های تنگ پابرهنگی

به عصمت گناه کودکانگی

به عطر خیس کاهگل

به پشت بام های صبح زود

در هوای بی قراری بهار

به خواب های خوب دور

به غربت غریب کوچه های خاکی صبور

به کرک های خط سبزه

بر لب کبود رود

به بوی لحظه های هر چه بود یا نبود